Willemijn Prins is Practice Lead Design bij Ordina, wat betekent dat ze sturing geeft aan een groep designers. Van kinds af aan wilde ze uitvinder worden. Als we haar vragen of ze het jammer vindt dat ze geen uitvinder is geworden, zegt ze…
“Nou, ik denk eigenlijk dat ik wel uitvinder ben geworden. Ik had er vroeger misschien een beetje een Willie Wortel-beeld van, maar in plaats van robots maken, vind ik uit hoe je digitale producten en diensten maakt. Ik ben juist continu nieuwe mogelijkheden aan het uitvinden. Een HR-collega zei me ooit dat wat je ook doet: alles is eigenlijk een ontwerpopdracht, zelfs als je een deel van een organisatie gaat vormgeven. Of ik nou een team vormgeef of de opvoeding van mijn eigen kinderen: het is allemaal een ontwerpopdracht.”
Uitvinden en ontwerpen
Ontwerpen draait helemaal om het oplossen van vraagstukken, maar ook met de bruikbaarheid en in hoeverre iets bij je merkwaarden past. “Houd je als ontwerper ook rekening met de haalbaarheid: in hoeverre is het op basis van de technologie die er staat? Sinds de coronacrisis gaat digitalisering natuurlijk als een malle en dat betekent dat steeds minder zaken niet meer digitaal beschikbaar zijn: offline dingen of fysieke contacten houden op te bestaan. Iedereen heeft zo zijn eigen uitdagingen en ook mensen die bijvoorbeeld kleurenblind zijn of minder geletterd, moeten op dezelfde manier van diensten gebruik kunnen maken als andere mensen. Juist nu.”
Maar nu Willemijn Lead Design is, krijgt ze dan wel de mogelijkheid om zelf aan de knoppen te zitten? “Ik ben nog steeds een meewerkend voorvrouw: ik doe nog steeds klantwerk en in de grote lijnen conceptontwikkeling. Alleen echt het uitwerken: daar zijn anderen tegenwoordig zoveel sneller en beter in. Ik heb dat gewoon niet meer in de vingers: ik heb bijvoorbeeld nooit met Figma gewerkt.” Willemijn gebruikt heel duidelijk het woord voorvrouw, want ze heeft een heel duidelijke mening over man-vrouw-verhoudingen.
“Eigenlijk wil ik zeggen: voormens, want ik vind het jammer dat er een bepaalde agenda opgesloten zit in de term. Het zou niet uitmaken of je een man of vrouw bent. Ik heb het het liefst zo neutraal mogelijk. Ik heb er geen hekel aan als mensen bijvoorbeeld directrice zeggen, maar waar het neutraal kan, doe ik dat graag wel. Ik merk alleen dat er veel ongelijkheid is en dat zit onder andere ondervangen in taal. Ik probeer erop te letten om taal te gebruiken met zo min mogelijk vooroordelen of belemmerende overtuigingen. Ik ben daar al een tijd heel bewust mee bezig.”
Diversiteit
In haar eigen team ziet ze ook het liefst zoveel mogelijk diversiteit. “Het is uiteindelijk belangrijk dat we de juiste persoon voor de job hebben, dus ik vind bijvoorbeeld een quotum dan wel weer lastig: dat er een x aantal vrouwen in een bedrijf zou moeten werken. Ik zou niet willen dat er een beeld ontstaat dat een vrouw in een positie is gekomen, omdat er nu eenmaal meer vrouwen in die positie zouden moeten komen. Daarmee ondermijn je vrouwen dan alsnog. Het is ingewikkeld: je verandert iets aan een systeem, maar je draait aan een knopje en weet niet precies wat dat met het hele systeem doet.”
“Laatst had ik het met mijn vader over de pay gap, hij wist niet wat dat was. Dus ja, ik vind het op mijn beurt dan belangrijk dat hij weet dat dat er is. En dat we (red: als vrouwen) minder verdienen, komt echt niet alleen maar omdat we deeltijdprinsesjes hebben. Waarom moet je accepteren dat het oneerlijk is? Ook al zit ik op een heel goede positie, ik wil me dan juist sterk maken voor anderen.”
Opvoeding
Zelf neemt ze dat ook mee in de opvoeding van haar kinderen. “Ik heb mijn kinderen wel redelijk genderneutraal opgevoed: ze hebben zelfs vrij genderneutralen namen, al realiseerden we ons dat achteraf: Robin is onze dochter en onze zoon heet Guus. Door te kijken naar wat het kind zelf wil en leuk vindt, doe ik het ongeveer zoals mijn ouders het met mij deden. Guus wil nu wetenschapper worden en robots maken, terwijl Robin de dierverzorging in wil. Dat is wel meer de standaard rolverdeling, maar dat is ook prima en eigenlijk wel grappig. Bovendien weet je uiteindelijk nooit helemaal zeker of de keuze die ze maken echt uit zichzelf komt of toch wel beïnvloed door de omgeving. Vroeger keek Robin allemaal superhelden-kinderseries, maar toen ze naar school ging, kwam ze ineens met roze en glitterdingen voorbij. Ach, uiteindelijk worden we allemaal beïnvloed door dingen van buitenaf, zolang je jezelf er maar niet in kwijtraakt.”
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Willemijn zou graag meer rolmodellen zien, maar dat moeten zeker niet alleen vrouwen zijn. “Het is fijn om zoveel mogelijk verschillende soorten rolmodellen te hebben, dus man en vrouw. Ik vind mezelf niet per se een rolmodel. Natuurlijk probeer ik zoveel mogelijk het goede voorbeeld te geven, maar tegelijkertijd doe ik met de podcast mee omdat ik het wel belangrijk vindt om te laten zien dat dit werk ook voor meisjes of vrouwen is.”
Verschillende perspectieven
En met ontwerpen zie je ook hoe belangrijk het is dat verschillende mensen nodig zijn, meent Willemijn: “Er moeten perspectieven van verschillende mensen bijeen gebracht worden in het ontwerpen van producten en diensten. Ontwerpen is samenwerken. Ik las in het boek van Chantal Schinkels, de IT-Girl, dat er een menstruatie-app is die alleen door mannen is ontworpen. Dat is toch bijzonder, wat weten zij nou van menstruatie? Zelf ervaarde ik pas toen ik ging werken voor het eerst de nadelen van het ‘meisje zijn’. ‘Jij krijgt straks toch kinderen en dan stop je met werken’.”
“De eerste 25 jaar van mijn leven was er niemand die me het gevoel gaf dat ik niet zou thuishoren in de IT. Ik denk niet dat er een bewust mannenbolwerk bezig is om vrouwen klein te houden, maar ik denk dat mensen echt geloven dat ik toch kinderen zou krijgen en zou stoppen met werken. Ik vind het nog steeds heel raar dat je geslacht het meest bepalend zou zijn voor wie je bent en wat je kunt. Het is bewustwording bij mannen dat ze moeten weten dat er een glazen plafond is, terwijl vrouwen ook niet stil moeten gaan zitten. Zij moeten bewuster worden dat de wereld aan hun voeten ligt.“
Werken bij Ordina
Sterk gesproken door Willemijn, wat ons betreft! Ze zit enorm op haar plek bij Ordina en vindt het vooral belangrijk dat ze hier het verschil kan maken. Lijkt het je ook leuk om voor Ordina aan de slag te gaan, en ben je benieuwd wat het bedrijf allemaal te bieden heeft? Bekijk dan zeker de ‘Werken bij Ordina’-pagina eens of neem contact op met Claudia van Triest om de mogelijkheden te bespreken.
De TechGirl Podcast reeks wordt mogelijk gemaakt door Ordina.
