Horror in gaming heeft altijd gedraaid om spanning, sfeer en een onvergetelijke stoot angst. In recente jaren, zijn het niet de gigantische AAA-studios die de meest angstaanjagende ervaringen hebben gebracht. In plaats daarvan zijn het de kleinere indie ontwikkelaars, die vaak met gelimiteerde budgetten werken, die herdefiniëren wat het betekent om spelers de stuipen op het lijf te jagen. Maar ook om in andere emoties te voorzien, want het is zeker niet alleen horror wat de klok slaat. Dit is waarom indie-horrorgames de moeite waard zijn.
De kracht van grenzen
Indie-horror doet het juist goed omdat er beperkingen zijn. Zonder gigantische teams of eindeloze bronnen, moeten ontwikkelaars leunen op creativiteit boven spektakel. In plaats van het spelers betoveren met filmische cutscenes en high-end graphics, focussen indie-games op sfeer, snelheid en psychologisch ongemak. Titels als Amnesia: The Dark Descent of Outlast hadden geen blockbusterbudgetten nodig om spelers te bang te maken (op de goede manier natuurlijk).
Platforms als Eneba.com maken het makkelijk om te zien hoeveel vraag er is naar indie-titels. Gamers zijn bereid om kleinere, vreemdere horrorgames op te pakken, omdat ze constant een ervaring leveren die fris, ruw en onvoorspelbaar aanvoelt. Je weet bij een AAA-game dat ze bepaalde dingen waarschijnlijk niet zomaar zullen maken, want als ze bijvoorbeeld het hoofdpersonage laten ombrengen, dan kost het meer moeite om een deel twee te maken. Indiegames nemen wat dat betreft grotere risico’s en die onvoorspelbaarheid maakt het leuk (en des te enger).
Waar AAA-horror mee worstelt
Grote studio’s kunnen ook mooie games maken, dat doen ze aan de lopende band, maar ze hebben ook een groot nadeel. Ze hebben vaak te veel te verliezen. Wanneer een uitgever miljoenen in een titel stopt, is de druk om een groot publiek aan te trekken groot. Opeens heeft de game meer actie, meer kwaliteit en minder risico nodig. Wat ooit een enorm spannende survival ervaring had kunnen zijn is ineens een flitsende shooter met een paar jumpscares. Vaak zorgen vroege trailers en teasers er al voor dat er een enorme druk op een game komt te liggen en dan kun je niet met iets kleins aankomen. Indie-ontwikkelaars komen daar juist wel mee weg.
Neem de Resident Evil franchise als voorbeeld. Ondanks dat het zichzelf meerdere malen opnieuw heeft uitgevonden, debatteren fans vaak of de game enger was geweest als het terug naar de survivalhorror roots was gegaan als dat het in blockbusteractie was gestapt. AAA-games mogen er dan wel geweldig uitzien, maar de angst die in de game zit, komt dus soms ook voort uit de angst van ontwikkelaars om het niet groot genoeg aan te pakken.
Angst door sfeer
Indie-horrorgames developers aan de andere kant, zijn vrij om te doen en laten wat ze willen en dat is waar horror floreert. Ze experimenteren met verstoorde beelden, gekke geluiden en een uitdagend verhaal. Het resultaat? Games die onder je huid gaan zitten in plaats van dat zeje een keer laten schrikken. Denk aan Soma, die nog lang in je gedachten blijft nadat je ermee gestopt bent. Of wat denk je van Phasmophobia, wat coöperatief spoken jagen in een van de engste multiplayer ervaringen ooit heeft omgetoverd.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Deze games laten je niet alleen even op het puntje van je stoel zitten (of eraf vallen), ze houden je dagenlang ongemakkelijk. Dat is het doel van geweldige horror.
De opkomst van streaming
Nog een reden waarom indie-horror harder inslaat, is de symbiotische relatie met streaming cultuur. Kijken naar iemand die zich de longen uit zijn lijf schreeuwt in Five Nights at Freddy’s of The Mortuary Assistant is bijna net zo leuk als het zelf spelen. Streamers versterken de schrik en indiedevs ontwikkelen games die juist die ervaring leveren. AAA-studio’s kunnen dan wel domineren in marketingbudgetten, maar indies domineren het viral potentieel.
Waarom we het blijven spelen
Angst, in de bron, draait om fragiliteit. Indie-horror stript de comfort en bekendheid weg. Je weet niet altijd de regels en dat is angstaanjagend. AAA-games, met hun grote budgetten en voorspelbare structuren, voelen soms te veilig aan. Indiehorror maakt je juist kwetsbaar en herinnert ons aan waarom we op de eerste plaats zo gek zijn op horror.
‘Goedkopere’ horror
Indie-horrorgames bewijzen dat je geen eindeloos geld of flitsende effecten nodig hebt die speler laten zweten. In feite, zijn de engste ervaringen diegene die van de kleinste studio’s komen die het grootste risico durven te nemen. Ze herinneren ons dat horror niet altijd om spektakel draait, maar om angst, onzekerheid en kwetsbaarheid. En ze kosten ook vaak een stuk minder in aanschaf: win-win dus.
Dit artikel kwam mede tot stand dankzij samenwerking met BOS.
