Het is 1999, bijna Sinterklaas. Ik heb nog niet heel lang geleden het internet ontdekt en een emailadres @dolfijn.nl aangemaakt. MSN was op dat moment nog niet in mijn leven en mijn online leven beperkte zich tot een eeuwigdurende emailflirt met iemand van de TMF chatbox. Ik zat in de brugklas en een meisje uit mijn klas hoopte dat ze een mobiele telefoon voor Sinterklaas zou krijgen. Ik dacht: “Pfft, wat moet je met zo’n ding?” Toch kreeg ik er dat jaar eentje onder de kerstboom. Mijn leven in smartphones begon.
Pocketline Swing
Het was een felblauwe, dikke, rechthoekige telefoon: de Pocketline Swing. In eerste instantie gebruikte ik hem om af en toe mee te bellen. Toen ik hem kreeg drukten mijn ouders me op het hart dat ik hem niet tijdens de les op school mocht gebruiken en dat ik hem in mijn kluisje moest leggen. Daar had ik in eerste instantie geen problemen mee: ik wist überhaupt niet echt wat ik met het ding moest.
Dat veranderde allemaal toen ik op ponykamp ging en iemand me leerde dat je ook tekstberichtjes kan sturen met zo’n telefoon. Er ging een wereld voor me open: van het typen met cijfertoetsen tot het bedenken hoe je een berichtje zo kort mogelijk kon houden omdat het destijds nog best duur was om zo’n SMS’je te sturen. Ik leerde het allemaal binnen een mum van tijd. Toen ik die zomer op vakantie ging en voor het eerst met een jongen zoende, heb ik hem na het afscheid zoveel ge-sms’t dat mijn ouders zich afvroegen waarom ik toch steeds beltegoed nodig had.
Nokia 8210
Mijn vader vroeg me op een dag of ik nog steeds van Bacardi hield. Hij nam af en toe een Breezer voor me mee van de supermarkt en ik vond het logo heel erg stoer toen ik een jaar of 13 was. Wat bleek? Hij had een mooie kleine Nokia 8210 op straat gevonden en die was nooit door iemand opgehaald. Hij mocht hem hebben, kocht voor zijn dochter een gsm-case met het Bacardi-logo en verraste me ermee. Ik stond op dat moment op het punt om een vriendje te krijgen dat 40 kilometer verderop woonde, dus ik was heel blij met een nieuwe telefoon. Nou praatten we meestal op MSN, maar onderweg was het handig om hem te kunnen SMS’en dat ik eraan kwam. Bovendien kon je op de Nokia Snake spelen, yes!
Samsung E530
Op mijn zestiende ging mijn verkering met die eerste grote liefde uit en veranderde ik. Ik ging van een skatemeisje naar een iets losbandiger type en daarbij hoorde een wat meer vrouwelijke telefoon. Geen zwarte Nokia, maar een roze Samsung E530 die uitklapbaar was. Eigenlijk wilde ik die telefoon met QWERTY-toetsenbord die er toen was, want die had Pharrell Williams en die kon je pimpen met glimmertjes. Vreselijk dat ik dat wilde; ik ben blij dat ik voor een iets charmantere telefoon met gratis OTAZU telefoonsieraad ben gegaan. Hij was ook nog eens roze, dus dat vond ik toen helemaal fantastisch. Ik belde er ’s nachts úrenlang mee met jongens, want dat was toen een dingetje. Het enige nadeel is dat zo’n uitklapbare telefoon voor een tekstmeisje als ik niet ideaal bleek, waardoor ik na een jaar overstapte op een nieuwe telefoon: de Sony Ericsson T250. Tenminste, ik denk dat het die was, daar lijkt hij namelijk het meest op.
Sony Ericsson T250
Bijna niemand had die telefoon, omdat ten eerste sowieso bijna niemand een gewone Sony Ericsson had en ten tweede omdat hij heel zakelijk was. Ik had echter het hele internet afgespeurd en deze kwam het beste uit de test. Ik zie die telefoon voor mij altijd als de overstap-telefoon van GSM naar smartphone. Helaas was voor mij die overstap heel kort, want tijdens een jongerenvakantie naar Rhodos werd dit schatje samen met mijn schattige nieuwe Brunotti-tasje uit mijn handen gegrist door een dief op een scooter. Heel pijnlijk, want ik had net met deze telefoon uitgevonden dat je er superscherpe foto’s mee kon maken. Zo handig, dan hoefde je geen digitale camera meer mee te nemen op reis!
LG Secret
Het bizarre is dat ik niet zeker weet welke telefoon toen kwam. Ik denk dat het de LG Secret was, wat ik sowieso een heel mooie, mysterieuze naam vond, maar het was vooral een coole telefoon omdat je hem kon sliden. Hij was mooi dun en ik was helemaal verliefd op het elegante uiterlijk ervan. Ik geloof dat de toetsen na een tijdje wat kuren vertoonden, waardoor ik na anderhalf jaar overstapte op een andere telefoon. Hoewel ik gek genoeg die oudere telefoons nog goed kan herinneren, weet ik niet meer wat er toch na die LG kwam.
De Samsungs
Ik denk dat ik toen ben overgestapt op Samsung. Eerste Note, toen Note 3 en uiteindelijk nu de Samsung S7 Edge Plus. Eigenlijk vind ik die edge hartstikke vervelend, want dat omgevouwen beeldscherm zorgt ervoor dat je de telefoon bijna niet kunt vasthouden zonder ongewild allerlei activiteiten uit te zetten. Volgende keer dus maar weer een telefoon mét randjes.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Ik vind het prachtig hoe telefoons een evolutie hebben doorgemaakt en hoe ze een steeds veranderende rol spelen in mijn leven. Zoals ik al schetste had ik een heel ander virtueel bestaan toen ik begon met mijn eerste telefoon, en als je me nu bezig ziet: agenda, mail, social media, foto’s, contact met mijn familie, overleg met mijn collega’s, dating… Hoewel het tegenwoordig steeds vaker als een last wordt gezien dat iedereen telkens op zijn smartphone kijkt, probeer ik af en toe terug te denken aan die mooie geschiedenis van telefoons. Hoe zit dat bij jou, heb jij veel telefoons gehad met mooie herinneringen?
