Hoe vaak heb ik me al wel niet voorgesteld dat ik wakker word in mijn Tiny House? Dagelijks.

Ik stel me voor dat ik mijn ogen opendoe en gelijk uitkijk over een veld vol bloemen. Ja, eigenlijk denk ik meer aan het uitzicht, maar nu de datum van bouwen dichterbij komt, moet ik ook gaan denken aan de binnenkant van de slaapkamer. Hoewel, een echte slaapkamer wordt het natuurlijk niet echt.. Het wordt eigenlijk meer een hoek waar ik eet, zit, chill, werk en slaap. Op ongeveer vijf vierkante meter een tweepersoonsbed, een bank en een tafel. En dan nog ruimte overhebben om te dansen.. Het gaat allemaal gebeuren. Vandaag focussen we even op de hoek in slaapkamerstand. Eén van mijn allergrootste wensen is een mechanisch bed; overdag zie je hem niet, maar ’s nachts komt hij tevoorschijn. Nooit een ladder op hoeven klimmen, heerlijk. En, age-proof.. Als ik ooit tachtig jaar ben en kreupel kan ik nog steeds zonder problemen in bed stappen. Ik kijk er nu al naar uit.

Het mooie van het mechanische bed van de Tiny House Company is dat het bed zo geruisloos naar beneden gaat, en dat het systeem heel mooi verwerkt is in de wanden. Het bed glijdt precies langs de kunst naar beneden, je hoeft dus niets anders te doen dan op de knop te drukken.

Het Tiny House van Ana White heeft een hele simpele techniek: die van een garagedeur. Het leuke daarvan is dat het bed op verschillende hoogtes in te stellen is, zodat je ook nog een stapelbed kunt creëren.. Pyjamafeestje!

Oké, het bed is gekozen.. Nu de rest nog. Ik hou van frisse kleuren waar je wakker van wordt, dus iets met wit en blauw. Delfts Blauw. Past goed bij de bordjes die ik maanden geleden al heb gekocht! De laatste tijd vind ik okergeel ook heel mooi (hmm.. ik dacht dat ik niet trendgevoelig was, maar ik neem het terug), dus wellicht voor een extra setje voor wanneer er gewassen moet worden.

Ik stel me voor dat ik in de winter wakker word met dit uitzicht, onder dit dekbed. Op zondagochtend doe ik dan de haard (lees: pelletkachel) aan en kruip ik nog even met een kop thee en een lekker dik boek van Ken Follett terug in bed.

En in de zomer, wanneer je wakker wordt door het gefluit van de vogels, kan ik niet wachten om m’n bed uit te stappen, een mooie plaat op te zetten en mezelf een Smoothie-Bowl-Op-Bed te maken.

  

 

Gerelateerde berichten

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.