In een wereld die dankzij technologie en innovaties steeds kleiner wordt, is het niet vreemd meer om via Skype een sollicitatiegesprek te voeren. Zeker als de baan in een ander land is, of als er haast bij geboden is, dan is dat een uitkomst. Echter wordt er ook steeds vaker gevraagd om een video en dat is andere koek.
Het verschil tussen Skype en een video is uiteraard dat Skype niet een blijvend iets is: je hebt het gesprek, je hangt op, en je kunt het dan in principe niet terugkijken. Een filmpje daarentegen kan diverse malen worden teruggekeken. Bij Skype kun je ook geen grappige of goede montages maken: en dat betekent dat ook de concurrentie dat niet kan doen. Bij een filmpje kun je het zomaar afleggen tegen iemand die haar video enorm professioneel aanpakt. Bovendien is een video geen gesprek en moet je dus in je eentje tegen een dode camera aanpraten.
Als je nog nooit iets hebt gepresenteerd of een filmpje hebt opgenomen, dan realiseer je je misschien niet dat het staren in een camera heel anders is dan in iemands ogen kijken. Je mist hierbij heel erg de feedback: je kunt in de camera geen glimpjes in iemands ogen waarnemen, en hij zal ook niet tegen je praten of lachen. Kort gezegd betekent dit dat je stiltes kunt laten vallen en het is aan jou hoe ongemakkelijk je die maakt. Het is een enorme uitdaging om zo’n filmpje op te nemen, omdat je in een keer van alles moet vertellen over jezelf, zonder dat iemand je vragen stelt, wat natuurlijker zou zijn.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Is het redelijk van een bedrijf om na ontvangst van je brief te vragen om een video? Het is natuurlijk voor een bedrijf wel makkelijk: je kunt zo heel makkelijk een groot aantal mensen screenen, zonder ook maar iemand vragen te moeten stellen. Aan de andere kant is het niet helemaal eerlijk: niet alleen omdat de beeldkwaliteit of de montagevaardigheden van de een beter zijn dan die van de ander. Het is enorm stressvol om een filmpje van jezelf op te nemen: het is niet zoals een vlogger die praat over iets dat ze net heeft gebruikt of dat ze zelf heeft meegemaakt: dit is een gesprek om jezelf te verkopen. Dat is al niet iets waar veel mensen goed in zijn, laat staan als je dat in je eentje tegen een nietszeggende camera moet doen.
Aan de andere kant kan het insturen van een filmpje wel laten zien hoe graag je de baan wil: waarschijnlijk haken veel kandidaten af bij het vooruitzicht zo’n filmpje te moeten maken. Bovendien kun je ook terug in de tijd: je hoeft niet per se op te sturen wat je hebt gezegd, je kunt 50 takes doen en daar de beste uit kiezen. In een Skype-gesprek kun je een heel beschamende fout maken waar je niet makkelijk van herstelt: in een filmpje monteer je dat gewoon weg. Het is alleen de vraag hoe representatief het nog is voor wie jij bent: het is als verkoper of psycholoog handig om direct het juiste te zeggen in plaats van later nog op iets terug te moeten komen.
Wat vind jij: is het een grote plus of een dikke min voor bedrijven om van kandidaten filmpjes te verwachten?
