VR-ervaringen strijken steeds vaker neer in ons land. Je kunt bijvoorbeeld naar Horizon van Cheops in Utrecht. Maar wil je liever iets dichterbij huis, dan kun je een VR-bril opzetten en naar het Amsterdam van 1652 reizen bij Entr. We probeerden het uit en dit vinden we ervan.
Het wordt vaak de gouden eeuw genoemd, al kunnen we het op sommige gebieden ook de rode eeuw noemen: er werd immers veel bloed vergoten en hoe we met onze medemens omgingen is een tragedie te noemen. Daar krijg je in de VR-museumervaring Entr wel wat van mee: vooral het stuk slavernij wordt heel duidelijk benoemd. Niet in de VR-ervaring, maar in de kamers waar je daarvoor in rondloopt. Daar ben je zonder VR-bril op, maar krijg je wat meer broodnodige informatie over het Amsterdam uit die tijd.
Amsterdam in 1652
Een gouden greep, als je het mij vraagt: het geeft je niet alleen veel belangrijke context voordat je de ervaring instapt, het biedt ook fenomenale beelden waarin je het Amsterdam zoals je het nu kent ziet veranderen in het Amsterdam van toen. Je ziet bijvoorbeeld letterlijk het gebied bij het IJ zoals het nu is, veranderen naar hoe het toen was. En het zal je vast niet verbazen dat dat toch heel andere koek was.
Na een paar kamers waarin je via schermen meer informatie krijgt, ga je naar de zaal waar je een VR-bril van Vive op krijgt. Protip: als je je haar in een staart of knot draagt, is het verstandig om die even laag in je nek te doen, want anders zit de VR-bril niet zo lekker. Verder zie je al gauw een blauw bolletje op je scherm, krijg je voetstappen te zien waardoor je naar de juiste kamer kunt lopen en dan begint de ervaring.
Je wordt door drie Amsterdammers meegenomen in die tijd. Eén ervan spreekt wel lichtjes met een Amsterdams accent, maar ik had dat toch wat heviger verwacht. Daar heb ik het echter mis: oprichter Vincent vertelt me dat er onderzoek is gedaan naar de accenten uit die tijd en dat het huidige Amsterdamse accent op dat moment nog niet bestond. Ben je nou helemaal mesjogge? Toch is dat inderdaad wel zo. Ik blijf erbij dat ik vind dat de mensen in deze ervaring wel erg ABN spreken, waardoor ze minder persoonlijkheid hebben, maar tegelijkertijd zorgt dat er wel voor dat mensen het goed kunnen verstaan en dat is ook belangrijk.
VR-museum
Er gebeurt namelijk vrij veel. Je loopt fysiek namelijk ook een beetje rond. Soms sta je even in een kamer, maar ligt er in de hoek een kat die je kan aaien. Ja, dat moet je dan natuurlijk doen als je een beetje van dieren houdt. Ondertussen kun je oesters, pamfletten en bierpullen oppakken, en moet je soms ook bepaalde dingen oppakken omdat er bijvoorbeeld iets moet worden gedrukt of omdat er een ramp moet worden voorkomen… Ik zal het niet spoilen, maar het is best tof om er middenin te staan. Je voelt je ook echt alsof je daar bent, ook al is het niet een fotorealistische ervaring. Het weet je toch wel mee te slepen in die tijd.
Is het een beetje onwennig om fysiek rond te lopen met een VR-bril op waarmee je volledig in een andere wereld bent? Een beetje wel, maar tegelijkertijd is het een les in jezelf overgeven. Je zit nu eenmaal in die situatie en je moet het gewoon over je heen laten komen. Bovendien loop je niet snel tegen bijvoorbeeld buitenstaanders aan, al kan het wel zijn dat je tegen iemand uit je eigen groepje aanloopt: ik heb voor de zekerheid dan ook mijn handen lichtjes uitgestoken wanneer er werd gelopen. Niks mis mee.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Waar ik me wel af en toe aan moest helpen herinneren is dat dit een VR-museum is. Niet dat het een museum over virtual reality is, maar het is geen game. Als je vaker VR-brillen draagt, dan ben je waarschijnlijk een gamer en ben je dus gewend dat er veel meer actie is. In Resident Evil word je achterna gezeten door allerlei griezels en dat mis je dan een beetje in deze ervaring. Althans: je mist het als je niet vaak even met jezelf incheckt en beseft: dit is een museum, geen game.
Het zou tof zijn als je voor verschillende standen kon kiezen en dus misschien wel wat meer actie en gekke capriolen kunt doen, maar tegelijkertijd is er iets anders belangrijks dat meespeelt en dat is de toegankelijkheid. Je kunt dit bij wijze van spreken ook met je oma doen, die misschien wel veel meer heeft met het oude Amsterdam. Het helpt dus wel dat het niet zo spannend is, want daardoor is het voor iedereen een leuke ervaring en hoeven mensen geen stress te voelen over wat ze staat te gebeuren. Dat heeft Entr goed gedaan.
Is Entr de moeite waard?
Sowieso is Entr een mooie belevenis. Voor 20 euro vind ik het wel wat aan de dure kant: je bent er namelijk in drie kwartier echt wel mee klaar. Wel is de VR-ervaring vrij soepel en werkt het goed: dat hebben we bij andere VR-ervaringen af en toe wel anders gezien. Het straalt wel kwaliteit uit. De entree is al heel modern en helemaal in de Entr-stijl en dat geldt eigenlijk voor het hele museum wel. Het heeft ook iets geks, alsof je in een heel futuristische tijdreispod stapt. Je zou misschien iets wolligers verwachten met oude dingen uit die tijd, maar er is juist gekozen voor een soort hypermodern uiterlijk en ik vind dit wel tof. Je hebt bijna het gevoel alsof je in Assassin’s Creed zit, maar nogmaals: dan vele malen rustiger.
Het is niet het goedkoopste uitje wat je kan doen, maar het is ideaal voor dates, voor het hele gezin of voor als je met vrienden eens iets anders wil doen dan jullie gebruikelijke museumbezoek. Het zit goed in elkaar, je voelt je echt alsof je even in die tijd verkeerde en dat is uiteindelijk de bedoeling van de makers. Geslaagd.
