“Shake it like a Polaroid picture”, zong Outkast al eens. Waarmee ze refereerden aan het ongeduldig schudden van zo’n papiertje uit de Polaroid camera, om de foto eerder te laten verschijnen. Lekker ouderwets, of nou ja… lekker retro! Want zoals vaker: alle goede dingen komen weer terug.
Vroeger, toen wij nog uit een flesje dronken, stonden onze papa’s en mama’s voor de box door een zwart kastje te gluren en drukten op een knopje. Daar kwam dan een afdrukje uit, die je mee kon nemen naar de volgende verjaardag. Een Polaroid. Een waanzinnig gaaf systeem. Je hoefde niet meer naar de fotograaf om je rolletje te laten ontwikkelen en af te drukken, maar je had na 1 minuut al resultaat.
Er is dus nu de Lomo’Instant. Hetzelfde principe, hetzelfde idee. Wachten, je drukt op het knopje en je foto verschijnt. Alleen heet het dus geen Polaroid (want dat is een bedrijfsnaam, en nee: geen naam van het systeem op zich).
Wij hebben deze instant camera getest in de witte variant. Het principe is simpel: je schuift de cassette in de camera en een kind kan de was doen. De camera heeft wel een flink aantal knopjes waarvan je even moet weten wat het allemaal doet. Je kunt flitsen, je kunt over- en onderbelichten. De knopjes zijn over het algemeen duidelijk en het systeem wijst zich vanzelf.
Er gebeurt iets wonderlijks met je als je door het apparaatje gluurt. Tenminste bij mij. Je weet dat je maar elf afdrukken hebt, dus je bent heel spaarzaam met het vastleggen. Met je iPhone klik je maar raak, en of je nu 5 of 6 foto’s maakt, het doet er niet toe. Je gaat dus heel goed kijken naar je onderwerp, wachten, wachten en KLIK. Je kunt dan zelfs een heel klein euforisch gevoel ervaren. En dan komt het spannendste onderdeel. Het wachten… er schuift een blanco afdrukje uit de camera en dan begint het… Heel langzaam zie je een plaatje verschijnen, het blijft een magisch gezicht.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Tenminste… áls je iets ziet verschijnen… en als er tenminste al een afdruk uitkomt. Tot 2x toe gebeurde het dat we een foto namen en dat de afdruk niet tevoorschijn kwam. En dat is op dat moment, als je lang hebt gewacht en je het juiste moment hebt gevonden, echt een grote teleurstelling. De foto bleef gewoon zitten. En dan kun je dus niet zoveel herstellen of beginnen.
Bij het maken van de volgende foto, gebruikte hij wonderbaarlijk nogmaals hetzelfde negatief. En dus krijg je twee over elkaar gelegde foto’s. Bizar en helaas niet zo mooi! Ik heb niet helemaal kunnen achterhalen of ik het niet goed deed of dat het een technisch mankement was, maar op het moment dat het gebeurt baal je gewoon even.
Dit smetje doet echter niets af aan de lol en fun-factor van het apparaat. Je gaat opeens kijken naar je onderwerp en wacht als een heuse kunstenaar je moment af om af te drukken. Goedkoop is het niet, de camera kost rond de 100 euro. De cassettes waar de foto’s uitkomen, zijn ook niet goedkoop. Per printje moet je ongeveer rekenen dat het 1 a 1,50 euro kost.
Leuk dus voor een bijzondere verjaardag, een dagje uit of een tastbare herinnering. Maar voor de dagelijkse fotootjes blijf ik bij de iPhone (of Instagram met retro-filter).
