Het internet ligt in handen van 14 mensen met veertien sleutels. Dat klinkt als een sprookje – maar dat is het niet! “Het internet wordt feitelijk gecontroleerd door zeven fysieke sleutels die worden bewaard door veertien mensen”, zo las ik in het boek ‘Domeineren’ van Alex van Ginneken. Een bijzonder boeiend boek trouwens, wat gaat over de aanschafwaarde (en -kracht) van domeinnamen. Maar dat is voornamelijk interessant voor iedereen die een eigen website wil opzetten. Dit ICANN verhaal spreekt iedereen tot de verbeelding, dat ik het wel met je móet delen.
14 mensen die het internet in handen hebben? ICANN? Wat is dat voor vaag gedoe?
Tja… ik kan me voorstellen dat je dat denkt. Even wat achtergrondinformatie daarom.
Heb je er wel eens over nagedacht waar domeinnamen worden geregistreerd? – ja, je kunt je domeinnaam bij een Versio of YourHosting aanschaffen. Maar zij slaan domeinnamen zelf niet op, maar werken als tussenpartij tussen jou en de ICANN. ICANN staat voor Internet Corporation for Assigned Names and Numbers. Deze non-profit organisatie is verantwoordelijk voor de coördinatie van het internet: van uitgifte van domeinnamen tot de stabiliteit en veiligheid.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Goed… het zou natuurlijk levensgevaarlijk zijn als maar één baas het hele ICANN reguleerde. Hij zou de controle hebben over het hele internet en iedereen doorverwijzen naar de pagina die hij in gedachten heeft. (lees – omkoopbaar/ontbetrouwbaar) Zeven personen (en zeven back-ups) zijn daarom aangewezen om het internet te bewaken, zij beschikken allen over een fysieke sleutel. Zeven sleutels bij elkaar vormen de Master-key, waarmee toegang kan worden verkregen tot de ICANN database.
Vier keer per jaar komen deze sleutel eigenaren bij elkaar tijdens een speciale ICANN ceremonie. Daarbij komen ze allen tezamen in dezelfde hermetisch afgesloten ruimte, maar die betreden zij via afzonderlijke deuren. Ieder met een eigen pincode en handscanner. De deur laat maar één persoon tegelijkertijd naar binnen. Na de plechtigheid volgt er traditiegetrouw een feestje in een restaurant, iets verderop.
Mooi verhaal, nietwaar? – wil je er meer over weten? Kijk dan even bij The Guardian op de website. Daar staat nog veel meer!
