Je zou bijna denken dat ik ervoor word betaald, want eerder schreef ik al hoe ik mijn Uber-avonturen in Los Angeles zo waardeerde. Maar niets is minder waar: dit is recht uit het hart. Uber in Amsterdam werkt voor mij als een trein. Dit jaar ben ik al meerdere malen ‘gered’ door zo’n taxi. Zo voorkwam een Uber-taxi bijvoorbeeld dat mijn Museumnacht in het water liep.

Een taxi nemen in Nederland is eigenlijk nooit een optie. Het is idioot duur en ze doen enorm moeilijk over korte ritten… Zelden heb ik iemand aangeraden een taxi te nemen, behalve die paar momenten na uitgaan wanneer er geen openbaar vervoer is en je de rekening met genoeg mensen kunt delen om deze acceptabel voor jezelf te maken.

Uber in Nederland

Toen ik dan ook hoorde dat Uber naar Nederland kwam, werd ik enthousiast. Hoewel ik nooit verwachtte dat de prijzen ook maar enigszins vergelijkbaar zouden zijn met die in Amerika, zag ik zeker in een grote stad als Amsterdam of Rotterdam potentie voor dit concept. En taxichauffeurs kunnen het er gewoon naast doen: beter dan stilstaan voor het centraal station, toch?

In eerste instantie waren de prijzen van Uber in Nederland nog wat aan de hoge kant, en was er wat protest rondom de komst van de dienst, maar inmiddels is het een redelijk ingeburgerd begrip geworden in tenminste onze hoofdstad (daaromheen kan het beter!). Ik nam er ooit eentje naar de laatste trein omdat ik die lopend zeker weten had gemist. En enkele maanden geleden na twee uur tevergeefs op een nachtbus te hebben staan wachten, nam ik verkleumd een Uber naar huis, waarvan ik zeker weet dat ik het dubbele kwijt was geweest als ik een gewone taxi had genomen.

Afgelopen zaterdag heeft een Uber-taxi mijn avond zelfs helemaal goedgemaakt. Het was Museumnacht en daar waren een vriendin en ik iets te enthousiast aan begonnen: we dachten net als alle andere 33.000 bezoekers dat het slim zou zijn om eerst naar de Bijlmerbajes te gaan, om vervolgens de stad in te trekken. Op zich op papier een slimme planning, maar door de drukte waren we er veel langer bezig dan gepland. Na de Bijlmerbajes stond het Uitvaartmuseum op het programma, want we houden schijnbaar van de donkere randjes van het leven.

Klein tochtje, lang onderweg

Het was een tochtje van hemelsbreed 800 meter, maar in de reizende realiteit zouden we toch echt 40 minuten aan het wandelen zijn. Toen we net onze bus hadden gemist, besloot ik ervoor te gaan: we proberen wel een Uber. Op dat moment is voor mij alweer meteen duidelijk waarom ik van de app houd: je ziet wat je gaat betalen, of je plannen realistisch zijn en hoe snel je ze realiteit kunt maken, nog voordat je je ergens aan verbindt. Dus toen ik zag dat een Uber slechts 6 euro kostte, aarzelde ik geen moment.

Al gauw was er een auto gevonden en die kwam binnen enkele minuten voorrijden, wat je altijd precies kan volgen omdat je dat schattige kleine autootje op de kaart ziet rijden. Aaww.. Een uiterst vriendelijke, lieve bestuurder genaamd Ronald reed ons naar het Uitvaartmuseum. Hij vond het een bijzondere keuze voor onze Museumnacht, maar hij vroeg ons wel de groetjes te doen aan zijn vrouw, die al enige tijd ‘daarboven’ is. Een heel lieve wens, die we beloofden in te willigen toen we 5 tot 10 minuten later uitstapten bij het museum. Mijn vriendin had twee mensen meegevraagd, die we ontmoet hadden in de bajes. Zo hadden we voor 1,50 euro per persoon een heleboel tijd en moeite bespaard, die we zeker weten ook kwijt waren aan een bus.

Gered!

Bovendien was er achteraf nog een heel belangrijke reden waarom die Uber als geroepen kwam: we stonden 10 voor 10 bij museum Tot Zover, waar werd verteld dat de Spoken Word-wandeling over het kerkhof al vol zat. Pruilend en smekend is het uiteindelijk gelukt om toch mee te mogen. Onze bajesvrienden mochten door ons gepruil met zijn tweetjes nog met de volgende en laatste wandeling mee. Score!

Na een high five momentje, een heerlijke death by chocolate-muffin en een bloody mimosa, wandelde ik met die vriendin over het kerkhof, luisterend naar geweldige gedichten over de dood, waar we allebei even helemaal stil van werden (zeldzaam!). Dit hadden we allemaal gemist als onze lieftallige Uberchauffeur ons niet zo snel naar het museum had gereden. We hadden dit met het openbaar vervoer in ieder geval bij lange na niet gered, want die gemiste bus leverde meteen een half uur extra reistijd op. Uiteindelijk zijn we uit de doodse sferen gestapt in de pompende Afrikaanse beats van het Tropenmuseum en kunnen we terugkijken op een enorm geslaagde Museumnacht. En natuurlijk hebben we even aan Ronald’s vrouw gedacht op dat kerkhof.

Gerelateerde berichten

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.