Mijn collega was net terug van zes weken Australië en ze had duizenden foto’s gemaakt van haar en haar zoontje. Super schattig natuurlijk, maar wat ga je met die foto’s doen? Juist, een online fotoboek maken. Waarom betekent dat toch altijd de hel op aarde?

Op zich is een online fotoboek maken natuurlijk fantastisch: je hebt geen last van bladzijden die aan elkaar plakken door lijmresten, je hebt überhaupt geen urenlange plaksessies én je hoeft niet bang te zijn dat niemand je opmerkingen of reisdagboek kan lezen door je doktershandschrift. Allemaal prima.

Foto’s in mapjes

Toch is het ook weer niet zo makkelijk als ze altijd in die family friendly reclames doen voorkomen. Of je je foto’s nou netjes in mapjes hebt zitten of niet, bij mij raken ze bij het inladen altijd allemaal door elkaar. Als je een weekendje naar Texel was, prima, maar als je wilt laten zien wat je van dag tot dag deed en welke buddha in welke tempel hoort, dan kan dat een naar karwei worden.

Bovendien moet je in sommige gevallen eerst nog bepalen hoeveel pagina’s je wilt gaan maken en hoeveel foto’s er op een pagina moeten. Soms weet je dat niet goed van tevoren, soms schrik je enorm van de prijs van een groot fotoboek: het is eigenlijk nooit een leuke rekensom.

Dan moet je de foto’s ook echt in het boek doen, maar dat doe je met de hand. Immers gaat het bij automatisch sorteren ook altijd helemaal mis met welke dag je wat deed. En dan heb je ook nog foto’s die dan eigenlijk staand hadden moeten zijn, maar nou eenmaal liggend zijn gemaakt. Drommels!

Fotoboekwebsite

Tegen de tijd dat dit allemaal gedaan is met honderden foto’s, heb ik vaak al geen zin meer om er ook nog leuke teksten bij te zetten. Het is zoveel uitzoekwerk! Het ergste is dat je voor je ook maar naar die fotoboekwebsite bent gegaan, ook nog zelf al de foto’s allemaal bij langs moet zijn geweest om het kaf van het koren te scheiden.

Al met al is zo’n fotoboek enorm veel werk, zonder dat je echt een goede indruk krijgt van hoe het geheel eruit komt te zien bij print. Op zich ben ik dol op verrassingen, maar dit is er eentje die meestal tegenvalt. Zonde, want die fotoboeken kunnen zo leuk zijn: je zet er zelf mooie achtergronden achter, je kunt allerlei kleuren gebruiken en fonts. Er is echt iets moois van te maken.

Maar ja, ik heb er geen geduld voor. Vandaar dat ik nog altijd blij ben met mijn Instawall. Sowieso zet ik van mijn tripjes alleen de allerleukste en grappigste foto’s op Instagram, én ik kan er elk moment nieuwe foto’s opdoen en oude verwijderen. Heerlijk! Aan al die mensen die nog wel hun best doen een prachtig fotoboek te maken: heel veel succes! Mijn collega heeft er ook écht iets geweldigs van gemaakt, waardoor ik nu zo spoedig mogelijk zelf op reis wil naar het land van kangoeroes en het Opera House.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.