Het is onvermijdelijk. Je gadget, smartphone, tablet of laptop blijkt na een aantal jaar toch niet meer zo smart te zijn. Een aantal van ons neemt zonder moeite afscheid van de verouderde tech en snelt naar de winkel voor een modernere versie. Tot die categorie hoor ik tot mijn grote spijt niet.
WhatsApp-loos
Mobiele telefoons moeten eerst een langzame dood sterven voordat ik denk aan een nieuwe. Tot een half jaar terug sleurde ik een Sony Ericsson met me mee, een prehistorie versie van de smartphone. De Hi-abonnement aansmeerman pochte destijds over de functies terwijl ik met de camerafunctie zat te flirten, 12.1 megapixel. Het kabeltje waarmee je de geschoten kiekjes op je computer kon uploaden was ik binnen drie weken kwijt.
Het ding kon Whatsapp drie maanden aan tot er een nieuwere versie van de app verscheen. Op een gegeven moment liep ik afspraken mis omdat ik geen WhatsApp had. Een dingetje waar mijn koppige, conservatieve hart van bloedde, je kan toch ook gewoon bellen of sms’en?
Tech reanimatie
Vrienden schudden gniffelend hun hoofd als ik het ding tevoorschijn haalde en op het scherm tikte omdat de internetfunctie weer eens vastliep. Dat schudden werd almaar heviger toen het tikken omsloeg in (on)vriendelijke klopjes om hem maar aan te praat te krijgen. Mijn oom besloot in te grijpen toen hij zag hoe ik de mobiel zo ongeveer probeerde te reanimeren. Hij doneerde mij heel lief zijn iPhone 4S omdat hij zelf net de iPhone 6 in bezit had. De oom in kwestie is trouwens 78.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Laptop met floppy disk
Afscheid nemen van laptops is een nog zwakkere plek. Om mijn studieopdrachten te kunnen maken, kreeg ik aan het begin van mijn opleiding een verjaarde Compaq cadeau van mijn broer. Een oudje, met floppy disk, geen grapje. Echt superblij mee. Door de jaren heen startte hij steeds trager op en begon hij diverse melodieën te sputteren als ik het internet op probeerde te gaan. Ik begon me aan te passen aan zijn ouderdomsverschijnselen.
Aan het begin van de opleiding kon ik gemakkelijk even thee zetten terwijl hij opstartte. Het zetten van thee werd algauw uitgebreid met stofzuigen, een praatje maken met huisgenoten, met als dieptepunt koken en samen eten met huisgenoten voordat de laptop zichzelf had opgewarmd. Maar ik deed hem niet weg, te gehecht aan zijn geluidjes, gebrom, zelfs aan het vastlopen.
Time to say goodbye
Na mijn afstuderen was het afscheid onvermijdelijk, het scherm werd blauw, tijd voor een nieuwe. De laptop, een Sony VAIO is inmiddels ook bijna zes. Het ding begint langzaamaan hetzelfde gedrag te vertonen als de Compaq. Ik probeer het proces te vertragen door documenten te verwijderen en de virusscanner te vernieuwen. Er mag ook wel een doekje over de laptop trouwens. Techgirls Marloes en Manon hebben daar trucjes voor, erg handig en goed voor de prestaties van je laptop!
Voorlopig blijft de VAIO nog bij mij. De Sony Ericsson, omhuld met plakband en de Compaq heb ik nog, uit weemoed. Heb jij ook moeite met het gedag zeggen van je oude Tech? En waarom? Laat het ons weten!
