Het gesprek bij de koffieautomaat dat de afgelopen tijd in het teken staat van foute kersttruien, werd vorige week verwisseld met een zowaar serieus onderwerp: wat als we straks niet meer mogen Whatsappen op de fiets? Sowieso is Whatsappen tegenwoordig veel in het nieuws. Zo schijn je het beter niet tijdens werktijd te moeten doen, want die uren moet je misschien wel terugbetalen als je baas er een rechtszaak van maakt. Maar nu draait het er dus om dat je niet op de fiets met een hand je telefoon mag vasthouden: handsfree op de fiets dus. Het gaat natuurlijk niet alleen om Whatsapp, ook het schakelen naar een ander nummer op Spotify of het maken van een foto van die mooie zonsopgang naast je is straks not-done.
Beetje flauw natuurlijk, dat betuttelen van de fietser. Sowieso vind ik dat de fiets een zo “vrij” mogelijk rijtuig moet blijven. Dronken op de fiets gaan zitten, dat is niet zo handig. Maar gezellig aangeschoten, dat moet kunnen toch? In veel gevallen kom je er best mee weg, maar vergis je niet: in de wet staat dat je niet onder invloed van alcohol een voertuig mag besturen. De politie kan je dus een fikse boete geven voor rijden onder invloed, ook op de fiets. Sterker nog, ga je echt dronken op de fiets zitten, dan kun je zelfs je autorijbewijs ervoor kwijtraken.
Je neemt deel aan het verkeer en hoewel er in een fietsongeluk vaak aanzienlijk minder doden vallen dan bij autocrashes, blijft het gevaarlijk, die drank. Dat heeft natuurlijk te maken met slingeren, maar ook met reactiesnelheid. Je voelt hem al: die reactiesnelheid is ook in het beding op het moment dat je op de fiets even Spotify bekijkt. Je ogen zijn niet om je heen, dus je kunt een situatie pas veel te laat inschatten. Beter zet je dus maar een playlist aan waarin je echt alle nummers lekker vindt om te horen.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Ik merk het zelf namelijk ook als ik naar mijn werk fiets. Dat is elke dag hetzelfde traject, waarvan dik tien minuten op een fietspad ver van de autoweg is, alleen maar rechtdoor, zonder stoplichten. Zelfs als ik op dat pad even mijn mobiel uit mijn zak probeer te vissen zonder daarbij mijn oordopjes eruit te duwen en dan dus nog mijn slot eraf moet swipen om vervolgens – als Spotify niet is vastgelopen, rot-Android! – op ‘volgende nummer’ te drukken, dan zit ik al te slingeren en fiets ik soms al bijna de berm in. Je bent met je brein ergens anders, en niet bij wat de ene hand die nog wel aan het stuur is, aan het doen is.
Hoewel ik de neiging heb om meteen te roepen van: he, wat is die regel van dat handsfree zijn op de fiets toch betuttelend, moet ik de regering hier toch gelijk geven. Het is inderdaad heel gevaarlijk om je ogen van de weg te houden tijdens het fietsen, zelfs als dat maar voor enkele seconden is. Hoeveel we ook van onze tech houden, we moeten het -slechts fysiek!- even loslaten als we op ons stalen ros stappen.
