Ze woont in Londen, maar heeft een baan in Amsterdam. Stephanie Robles is sinds een klein half jaar de CEO en co-founder van AI-bedrijf Saint. We spraken haar in dit TechGirl van de Maand-interview over haar nieuwe job en wat haar zo trekt in AI.
Van Londen naar Amsterdam
Elke week gaat Stephanie op en neer van Londen naar Amsterdam. Ze draait Saint niet alleen, maar doet dat onder andere met een co-founder. “Dat is een ondernemer en die heeft een creatief persoon erbij gehaald als co-founder. Uiteindelijk zocht hij nog iemand om het team te leiden en zo kwam ik erbij.” Dat er een creatief persoon bij werd gehaald is logisch: Saint is namelijk gericht op de creatieve industrie.
Het is eigenlijk een reclamebureau dat volledig wordt ondersteund door AI. “Daardoor kunnen we veel meer in het nieuwe tijdperk. Er wordt goed werk verricht, er is meer geautomatiseerd en daarmee kunnen we klanten onafhankelijk maken. Ze kunnen een platform bouwen dat ze zelf kunnen inzetten. De AI maakt de campagne, maar er zit ook veel mensenwerk in. Juist de creatieve mensen tillen het werk van de AI naar een hoger niveau.”
AI is niet voor iedereen zo vanzelfsprekend. Sommige mensen hebben hun bedenkingen bij de kwaliteit ervan, of waar het naartoe gaat met de wereld als die uitpuilt van de AI-toepassingen. Stephanie heeft dat niet zo. “De wereld verandert en ik hou van verandering. Ook de psychologische kant van hoe mensen ergens mee omgaan fascineert me. Ik ben bijvoorbeeld niet heel technisch, ik programmeer niet, maar ik wil wel alles tot me nemen en er tot in de puntjes alles over weten. En wat ik interessant vind is wat de technologie ons brengt en hoe het ons leven makkelijker maakt. Of moeilijker maakt, want dat komt er ook soms bij kijken.”
‘Ik sta niet in mijn kracht’
Het was alsnog een hele stap voor Stephanie om de baan aan te nemen: ze zat hiervoor 15 jaar bij dezelfde holding. “Ik werkte voor dat bedrijf eerst in Amsterdam en ben toen naar Londen gegaan om 6 jaar in het overkoepelende wereldwijde team te werken. Maar na 15 jaar in dat bedrijf besefte ik: ik sta niet helemaal in mijn kracht in die rol. Ik wilde me heel bewust meer gaan specialiseren in tech en data, want dat is de toekomst. Het was tijd om te kijken waar de wereld heengaat.“
In eerste instantie was ze van plan om een sabbatical te nemen en een eigen bedrijf te starten, maar toen kwam Saint op haar pad. “Ik dacht tijdens het gesprek echt: ‘Dit is alles wat ik graag zou willen doen.’ Alles kwam helemaal bij elkaar voor me.” Op dat moment kwam ze van GroupM, een groot bedrijf met creatieve marketingorganisaties, zoals designbedrijven, PR-bedrijven en mediabureaus.
In onze TechGirl interviews praten we vaak met vrouwen die iets totaal anders hebben gestudeerd dan de tech-rol waar ze nu in werken, toch meent Stephanie dat ze vrijwel direct op haar doel is af gegaan. Ze studeerde communicatiewetenschappen op de UvA en studeerde voor een deel in Spanje. “Zo ben ik de marketingwereld ingerold. Wat ik zelf miste op den duur, is dat je in de wereld van mediabureaus voor je klanten werkt. Juist het bouwen van een bedrijf vind ik interessant. Hoe zorg je dat alles bij elkaar komt? Een leuke uitdaging.”
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Uiteindelijk deed ze een MBA en dat deed ze toen ze al wat ouder was. “Ik was 35 jaar en deed het naast mijn werk. Dat was zwaar, mede door de materie. Maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Ik kan vanuit de business denken en vanuit de mensen. En dan te bedenken dat ik eigenlijk rechten wilde studeren!”
Saint
De stap naar Saint heeft ze nu gezet: hoe bevalt dat? “Ik heb het heel erg naar mijn zin, sowieso door de mensen. Mensen maken of kraken iets. We kunnen over tech praten, maar uiteindelijk maken de mensen het leuk. Het team is supergoed en biedt een leuke combinatie van ervaren mensen uit de reclame-industrie en mensen die net van school komen. Mensen zijn echt geïnteresseerd in elkaars kracht en dat maakt het voor mij heel erg leuk. Je moet het met elkaar doen. Zeker in een start-up, waarin je hard moet werken, maar er ook onzekerheid is.“
Maar wat is dan precies het doel van Stephanie: waar is ze dag in, dag uit mee bezig? “Mijn uitdaging is om een bedrijf te bouwen dat commercieel succesvol is. Daarvoor moet je klanten hebben. Maar daarvoor moet je een product hebben dat goed werkt en daarvoor moet je weer goede mensen hebben. Uiteindelijk is het mijn doel om een succesvol bedrijf te bouwen. We zijn nu heel erg bezig met de beginfase van het bouwen.”
Wat denkt Stephanie dat iemand in haar rol aan vaardigheden nodig heeft? “Je moet een go-getter zijn, want daarmee kom je ver. Verder ben ik wel een generalist: ik zie een groter plaatje. Ik kan ons verhaal bovendien goed bij elkaar brengen, waardoor het een geheel is. Ik kan mensen bij elkaar brengen, maar ik kan ook hard zijn. Harde beslissingen zijn niet leuk als je van mensen houdt, maar dat is in het bedrijfsleven nu eenmaal aan de orde van de dag.”
Een stapje achter
Stephanie voelt wel dat ze altijd een stapje achter staat omdat ze vrouw is. “Je zit in een mannenwereld waarin je een voet tussen de deur moet krijgen. Marketing is op zich geen mannenwereld, maar de top, de investeerders, zijn dat wel. Ik werk graag met mannen, maar als ik een stoel aan tafel wil hebben, dan ben ik maar een meisje. Zo voelt het in ieder geval. Je bent altijd een stapje achter op de mannen. Dat wil niet zeggen dat je er niet kan komen, maar je moet een heel goede intro hebben om even geloofwaardig over te komen. Dat is niet omdat mannen kwaad in de zin zouden hebben, je moet gewoon je plek wat harder claimen.”
Stephanie heeft geen mentor waar ze dagelijks bij incheckt, maar wel veel mensen om zich heen van wie ze leert. “Mijn vriendinnen, mijn man, die geven weer een andere kijk op dingen. Ook de mensen waarmee ik werk helpen enorm. Verder gun ik het andere vrouwen ook om in de tech te werken. Technologie lijkt een ver van hun bed show, maar ik denk dat we er juist heel goed in zijn. Wij zien goed wat de toepassing is, wat het doet. In mijn rol ook: ik hoef niet te programmeren, maar er is nog wel die ‘hoe we het gaan gebruiken’ waar ik me mee bezig houd. Dus wees niet bang voor het woord technologie. Je hoeft het echt niet allemaal op je duimpje te kennen om er een goede visie op te hebben.”
