Als tiener was ik altijd al geïnteresseerd in polaroid camera’s. In onze digitale wereld, waarin we een onbeperkt aantal foto’s kunnen nemen om de beste eruit te kiezen, vind ik het juist wel een uitdaging om één goede foto te nemen. Dus kocht ik begin dit jaar de Fujifilm Instax mini 90 NEO CLASSIC en een berg fotocassettes (elke cassette bevat 10 prints). Ik werd absoluut niet teleurgesteld! Het lijkt wel magisch om te zien hoe het beeld zichzelf ontwikkelt.
Eerst maar even een klein feitje: eigenlijk mogen alleen camera’s die gemaakt zijn door het merk Polaroid zo genoemd worden. Polaroid en camera’s uit de Fujifilm Instax series behoren tot de categorie instant camera’s. De Fujifilm Instax mini 90 is al even op de markt (sinds 2013), maar doordat deze camera net wat meer opties biedt, is hij nog steeds 1 van de beste als je op zoek bent naar een instant camera.
Via de lens of via de knoppen op de achterkant kun je verschillende standen selecteren, waarmee je de foto iets kunt verbeteren. De macro, normaal en de landschap stand spreken voor zich. Hiermee kun je de focus dichtbij (0,3 tot 0,6 meter), op gemiddelde afstand (0,6 tot 3 meter) of juist op een punt ver weg (3 meter en verder) leggen. Bovendien kun je onder- en overbelichting corrigeren met behulp van de lichter/donker knop of door de flitser wel of niet te gebruiken. In de Party-stand wordt de achtergrond beter verlicht, zodat hier meer van zichtbaar is op de foto. In de Kids-stand zijn bewegende objecten zelfs wanneer de belichting minder is, toch goed te fotograferen.
--- Sidenote: Wil je ons vaker zien als je googelt? ---
Voeg TechGirl toe als jouw voorkeursbron en kom ons meer tegen in Google zoekresultaten!
Zelf vind ik de double-exposure modus erg leuk, waarbij 2 foto’s worden gecombineerd op 1 print. De resultaten zijn soms onvoorspelbaar, maar ik heb er ook hele grappige en interessante creaties mee kunnen maken. En de laatste mogelijkheid die de camera biedt is de Bulb-stand, waarmee je de sluiter tot 10 seconden open kunt zetten.
Zitten er dan ook nog nadelen aan de camera? Ja natuurlijk wel; de foto’s kosten ongeveer € 0,80 per stuk en zijn dus relatief duur. Ook moet je even oefenen met de compositie, want niet alles wat je door de zoeker ziet, komt ook op de foto terecht. En eerlijk is eerlijk, de kwaliteit van de afdruk is niet hetzelfde als die van de foto’s die ik met mijn spiegelreflex maak.
Toch is het een leuke toevoeging aan mijn camera set, eentje die me weer eens laat nadenken over wat ik nu werkelijk op de foto zet. En het leukste? Dat is misschien wel het effect dat hij heeft op anderen. Midden in de souk in Istanbul trok een standhouder aan mijn mouw. Hij wilde zo graag zo’n foto van zichzelf! Hij vond het wonderlijk dat de foto zo uit het apparaat kwam, dat ik alles van zijn stand wel mocht hebben. Ook mijn nichtje, die alleen maar digitale fotografie kent, was verrast. Ze stond raar te kijken toen we een foto namen waarbij ze niet zichzelf op het scherm zag. En dat witte kaartje dat vervolgens uit de camera kwam, dat was maar raar hoor. Zodra de foto echter verscheen kwam er een lach op haar gezicht en de rest van de dag heeft ze die foto overal mee naartoe genomen!
