Phatfour

Review: Phatfour FLX is alsof je een sportauto op je oprit hebt

Fatbikes zie je steeds vaker in het straatbeeld verschijnen, maar er kleeft wel een imago aan waar niet iedereen zich mee kan vereenzelvigen. Dat kan, maar het ziet er wel heel tof uit. Denk aan een Super73, of een Nederlands geproduceerde Phatfour. TechGirl LauraJenny onderzoekt of dat imago echt zo erg is, maar ook: is een fatbike praktisch? Ze doet dat op de Phatfour FLX.

De laatste tijd zijn fatbikes niet per se heel positief in het nieuws. De fietsen worden verketterd door verzekeraars, terwijl die dan zonder dat ze bij naam genoemd willen worden stiekem toch wel willen verzekeren via de fatbike-leverancier zelf. Een beetje gek, maar die fatbikes komen ook niet zonder problemen: ze worden veel gestolen, wat komt omdat ze simpelweg heel mooi zijn om te zien en lekker stevig zijn. Ook staan ze erom bekend makkelijker te worden opgevoerd, waardoor je ze vaak met 45 kilometer per uur ziet langsscheuren. En dat helpt het imago ook niet, want veel plekken in ons drukke landje zijn totaal niet geschikt voor zulke snelheden.

Phatfour

Het stigma van de Fatbike

Tijd voor ons om de proef op de som te nemen. Kijken mensen anders naar je als je op een fatbike rijdt, hoe voelt het om er een te hebben, maar ook: is het praktisch? We mochten de Phatfour FLX lenen, uitgerust met een bak onderin om een slot in te doen en een mandje voorop voor de boodschappen. Goede keuze van het merk, want ik had vooraf een paar zorgen. De grootste zorg is natuurlijk die diefstal: daarvan heb ik een klein trauma omdat mijn dure, nieuwe e-bike na een maand werd gestolen en mijn verzekeraar door vage communicatie op de website niet uitbetaalde. Ik kreeg dan ook twee gigantische, flink zware sloten mee. Daar had ik geen last van, want die konden gewoon in dat bakje onderop.

Daarnaast is mijn uitdaging met deze fiets ook om het als een soort auto te gebruiken. Ik bezit geen auto, dus mijn boodschappen doe ik met de fiets (oke, oke, als ik ze niet laat bezorgen). Is het makkelijk om met allemaal tassen op deze fiets rond te scheuren? Phatfour dacht: dan is een mandje wel handig. Kortom, de fiets kan helemaal aangepast worden naar je wensen. En naar je mensen: er is ook een kinderzitje beschikbaar. Dat klinkt misschien vreemd, want dat associeer je misschien niet met een fatbike, maar het zal je nog verbazen. 

Phatfour

Een heel Nederlandse fiets

En Phatfour kan het makkelijk mogelijk maken, zo’n extra feature op een fiets, want alle fietsen worden bij het bedrijf in Nederland in elkaar gezet. De fietsfabriek staat in Hoofddop. Ik vind het tof dat die Neerlandse roots gekoesterd worden. Niet dat het apparaat alleen maar uit Nederlandse onderdelen bestaat, want er zitten bijvoorbeeld hydraulische remmen op van Shimano. Maar het frame dat is gemaakt van staal wordt in Nederland in elkaar gelast, en zo zijn er veel meer zaken, die deze fietsen opper-Nederlands maken. Zo is het bedrijf gestart door een paar Nederlandse mannen die naast hun banen mooie fatbikes wilden gaan maken omdat ze e-bikes wat suf vonden en de Super73 hadden gezien in de Verenigde Staten. Ze maakten het eerste prototype van de Phatfour dan ook zelf.

Zwaar

Toen de fiets bij mij thuis werd gebracht viel me meteen iets op: het is een zwaar ding. Het voelt meer alsof je een scooter in je schuur zet, dan een fiets. In eerste instantie kon ik me niet voorstellen dat dat geen invloed had op de snelheid, maar tijdens mijn eerste rit merkte ik: het is juist wel fijn dat het een lekker robuust ding is, het voelt daardoor als een veel luxer apparaat. En hij kan ook lekker hard. Ik fietste meestal de maximale 26 kilometer per uur. Komt ook omdat ik e-bikes nooit op standje medium gebruik: ik wil snelheid, dus in het geval van Phatfour FLX is dat standje 9. Dat heeft overigens invloed op de actieradius: normaal zou die rond de 100 kilometer zijn, maar die loopt wel vrij snel achteruit met de wind, de hoge stand en heuveltjes. Ach, hij kan altijd tussendoor even opladen.

Phatfour

Opvoeren

De fiets voelt door zijn gewicht wat luxer, maar natuurlijk ook door zijn stoere uiterlijk. Het valt ook op op straat: mensen kijken wel even waar je toch op rijdt. Het viel me ook mee dat mensen je niet bekijken alsof je uitschot bent op je fatbike. Al ben ik natuurlijk ook wel wat ouder met mijn 36 lentes. Ook heb ik nooit harder gereden dan die nette 26 kilometer per uur en dat kan ook niet zomaar. Volgens Phatfour komt er een waarschuwing in beeld als je harder gaat. Ik vind het vooral heel onnodig om zoveel harder te gaan dan 26 kilometer per uur. Zelfs als je niet door een stadscentrum fietst dan zijn er vaak genoeg momenten dat je moet stoppen of bochtjes moet maken. Een hogere snelheid is dus toch niet heel realistisch. Plus, het voelt alsnog lekker snel, mede omdat je wat lager zit.

Phatfour FLX: freaking luxe

Al is dat laag zitten bij Phatfour FLX niet heel extreem: veel andere fatbikes zitten lager. Als gezonde, lange Nederlandse vrouw vindt ik een fiets iets hoger is, juist heel erg fijn. En je kunt er nog steeds lekker als een soort lowrider op zitten, omdat het apparaat wel een lang zadel heeft. Ook handig als je een kind wil meenemen. Het zadel zit trouwens heel lekker. Ik vind het heerlijk om via de achterkant op de fiets te gaan zitten alsof ik Zorro ben en dan lekker ontspannen weg te fietsen. Daar is deze tweewieler een ideaal apparaat voor. Sowieso is het een heel comfortabele fiets om op te zoeven. Je hoort als je op standje 9 rijdt wel de motor wat zoomen, maar storend is dat niet. Plus, ik heb vaak muziek in mijn oor, dus ik hoor die muziek vooral.

Phatfour

Boodschappen

De fiets is dus comfortabel. Je wordt niet raar aangestaard op een fatbike (al kijken mensen wel) en hij gaat er ondanks dat zware frame niet langzamer op. Dan zijn er nog twee vragen: die diefstal-angst van mij en het boodschappen doen. Het boodschappen doen gaat verbazingwekkend genoeg op deze fatbike. Beter dan op een gewone e-bike. Dat had ik niet verwacht, maar dat heeft alles te maken met het feit dat je dat lange zadel hebt. Je kunt dus een tikkeltje naar achteren schuiven en twee boodschappentassen aan je stuur hangen: je hebt niet dat je steeds met je benen tegen die tassen schopt. Dat heb ik op een gewone fiets wel. Ideaal. Ook komen je boodschappen niet tegen je wiel aan door het design van de fiets. Ideaal. Het verbaast me dan ook niet dat er een kinderzitje beschikbaar is: dat moet ook prima kunnen.

Verlichting?

Wel is er een nadeel aan deze fiets dat vooral tot uiting komt wanneer je vracht vervoert: de verlichting zit op onhandige plekken. Het lijkt een beetje alsof de heren achteraf ineens beseften dat de verlichting waren vergeten mee te nemen in het design. Heb je bijvoorbeeld je handdoek voor sporten in je mandje voorop liggen, dan schijnt de lamp daar tegenaan in plaats van op de weg. Het achterlicht zit onder het zadel en is vrij klein. Daardoor zie je sowieso al minder, maar helemaal als je bijvoorbeeld een langere jas hebt die ervoor hangt. Dat verlichtingsprobleem vond ik wel een van de grootste nadelen van de fiets: je bent hierdoor echt minder zichtbaar en dat is zeker als je op zo’n zwarte, iets lagere fiets rijdt het laatste dat je wil. 

Ook wil je natuurlijk niet dat je fiets gestolen wordt. Ik kijk nog steeds wel eens om me heen of ik mijn gestolen e-bike niet ergens voorbij zie komen. Het voelt gewoon ontzettend naar als je 2000 euro aan een tweewieler uitgeeft en tot de conclusie komt dat het lopen naar huis wordt, omdat iemand je mooie fiets heeft gestolen. Eerlijk is eerlijk, die angst werd er niet minder op bij de Phatfour FLX. Nu moet ik daar wel de kanttekening bij plaatsen dat dit ook nog eens niet mijn eigendom is. Daardoor ben ik er nog voorzichtiger mee. Ik durfde bijvoorbeeld niet de de fiets bij de bioscoop vast te zetten om volgens drie uur naar Dune te gaan kijken. Ik durfde het niet. 

Phatfour

Sportauto

Ook bij sporten zette ik de trouwe tweewieler altijd net voor het raam naast de deur om te zorgen dat ik hem -ondanks die twee dikke sloten- goed in de gaten kon houden. Bovendien hebben die sloten ook wel een nadeel: je bent wel even bezig met het zorgen dat ze op een goede plek zitten. Ik heb hem een twee keer 5 minuten buiten laten staan bij het boodschappen doen en toen was ik voor mijn gevoel langer bezig hem vast te zetten dan het daadwerkelijke boodschappen doen. Een e-bike zet je ook op slot, maar dat is net even wat minder gedoe.

Tweede auto

Toch vond ik dat niet heel storend. Het is niet handig om een fiets te hebben die je niet bij de bios wil achterlaten, zeker niet als je daar vaak komt zoals ik. Toch is even iets meer tijd nemen om je fiets op slot te zetten ook weer geen ramp. Wanneer heb je nou ooit zoveel haast dat zoiets echt dwars zit? Het is juist wel goed om een beetje bewust met je fiets om te gaan. Sowieso voelt deze fiets voor mij niet echt als een fiets, maar meer als een tweede auto. Misschien wel een sportauto. Hij is mooi, je wil niet dat hij beschadigd of gestolen wordt, en je neemt hem vooral mee als je een dagje gaat toeren, in plaats van als je heel praktisch van A naar B rijdt.

Ik durf niet

Uiteindelijk begrijp ik niet zo goed waarom ze zo’n slecht imago hebben. Het zijn gewoon heel toffe fietsen! Dat ze veel gestolen en opgevoerd worden, dat is niet tof. Toch is het ondeerlijk om nou een heel type fiets een slechte naam te geven. Het is jammer dat je met deze fiets bewuster moet omgaan dan met een ander type e-bike (al worden die dus ook aan de lopende band gestolen). Het is een ideale fiets voor veel alledaagse dingen: naar sporten, naar de supermarkt en zelfs naar mijn verzorgpaard. Maar toch moet je rekening houden met die diefstal. Al biedt Phatfour tegenwoordig zelf wel een Connected-verzekering waarmee er een tracker in je fiets wordt gezet en de motor zelfs op afstand kan worden uitgezet. Goed om te weten: verder heeft deze fiets geen app en kun je hem dus gewoon offline gebruiken.

Verliefd

Net als op een mooie Lambo of Corvette ben ik wel een beetje verliefd geworden op de Phatfour. Ik had wel eens op een Super73 gefietst, maar die zijn toch een stuk lichter en voelen niet alsof ze zoveel gewicht in de schaal leggen. De Phatfour voelt wel zo en laat je bovendien gewoon wat hoger zitten, wat veel logischer is met die lange ledematen die we als Nederlanders hebben. Bovendien voelt zijn eigenlijke gewicht ook meer als een luxere fiets en dat zorgt automatisch dat je er ook extra voorzichtig mee omspringt. Terwijl hij tegelijkertijd waarschijnlijk veel beter tegen een stootje kan. Mijn tijd met de Phatfour was in ieder geval heel erg prettig en het heeft zelfs vriendinnen geïnspireerd om ook naar een fatbike te gaan kijken. Het imago wordt dus mens voor mens wel wat beter, alleen moet je dit type fiets gewoon wat beter leren kennen. 

Conclusie

Wat mij betreft is de Phatfour FLX een dikke aanrader. Het handige bakje voor je sloten, het mandje, dat fijne zadel en die stevige snelheid maken dit een ideaal apparaat. Je kunt er in de zomer heerlijk mee cruisen in het zonnetje, maar hij bewijst ook voor alledaagse dingen zeer geschikt te zijn. Ik denk dat ik even ga kijken of ik het als tweede fiets in mijn schuur zou willen hebben. Daar moet natuurlijk ook wel financiële ruimte voor zijn. Een fatbike is wat duurder: aan de gewone Phatfour FLX ben je 2300 euro kwijt. Aan de andere kant zijn gewone e-bikes de laatste jaren ook stukken duurder geworden. Vroeger kon je bij Lidl nog wel een e-bike voor 700 euro op de kop kon tikken. Dat zie je eigenlijk ook niet meer. Hierdoor is het nog aantrekkelijker om toch wel voor een fatbike te gaan. Als je toch al veel geld spendeert, waarom dan niet meteen aan de Ferrari onder de fietsen?

Lees ook:

Phatfour
Pluspunten
Zit heerlijk
Voelt stevig en luxe aan
Kan voor alle alledaagse taken gebruikt worden
Minder positief
Diefstal ligt op de loer bij deze luxere fietsen
De verlichting lijkt niet goed doordacht
Actieradius loopt wat sneller terug bij standje 9 en wind
8.2

Zeen is a next generation WordPress theme. It’s powerful, beautifully designed and comes with everything you need to engage your visitors and increase conversions.